Najmniejsze i najzwinniejsze ptaki na Ziemi
Kolibry pojawiły się na Ziemi około 22 miliony lat temu w Ameryce Południowej. Do dziś żyją wyłącznie w strefie międzyzwrotnikowej obu Ameryk, gdzie spotkać można aż 361 gatunków tych ptaków.
Znane są z charakterystycznego dźwięku wydawanego przez ich szybko poruszające się skrzydła, stąd ich angielska nazwa - hummingbird (szumiący ptak). Co ciekawe, kolibry używają dźwięku skrzydeł do komunikacji z innymi osobnikami. Ich lot również jest nietypowy, ponieważ potrafią zawisać w powietrzu oraz latać do tyłu.
Kolibry to najmniejsze ptaki na Ziemi.
Najmniejszym gatunkiem kolibra jest koliberek hawański (Mellisuga helenae), którego długość nie przekracza 6,3 cm, z czego sam dziób osiąga długość 1,2 cm. Największym przedstawicielem gatunku jest gigancik (Patagona gigas), który osiąga wielkość do 23 cm.
Są jedynymi ptakami, które potrafią latać do tyłu.
Ich lot wymaga olbrzymich ilości tlenu, który musi być pompowany z zawrotną prędkością przez serce. Częstotliwość oddechu również wzrasta, a u niektórych gatunków nawet w spoczynku wynosi około 250 oddechów na minutę.
Szacuje się, że zużycie tlenu podczas lotu kolibra w przeliczeniu na gram tkanki mięśniowej jest około 10 razy wyższe niż u najlepszych sportowców.
W większości przypadków, samice kolibrów są większe niż samce.
Różnice przy tym wahają się znacznie w zależności od gatunku. Ptaki z plemienia Mellisugini wykazują dużą różnicę w wielkości pomiędzy dwiema płciami podczas gdy różnica taka wśród plemienia Lesbiini jest niewielka.
Żywią się nektarem, sokami roślinnymi i niewielkimi bezkręgowcami.
Ich ofiarami padają niewielkie owady, które łapią w locie. Mogą też polować na pająki, larwy oraz jaja owadów. Owady dostarczają kolibrom tłuszcz, białko i sole, których ptaki te nie mogą pozyskać z nektaru.
Niektórzy uważają również, że kolibry spożywają niewielkie ilości popiołu lub piasku być może w celu uzupełnienia soli mineralnych. Zjawisko to jednak nie zostało jeszcze dokładnie zbadane a samo "dziobanie" piasku może ostatecznie okazać się po prostu polowaniem na żyjące w nim niewielkie owady.
Średnio kolibry machają swoimi skrzydłami około 90 razy na sekundę. Zdarzają się jednak wyjątki.
Dzieje się tak u samców koliberka rubinobrodego (Archilochus colubris) w czasie zalotów. Ptaki te są w stanie uderzać skrzydłami nawet do 200 razy na sekundę.
Kolibry mają bardzo krótkie nogi, które nie spełniają swojej tradycyjnej roli – kolibry nie potrafią bowiem chodzić.
Niektóre gatunki kolibrów osiągają w locie prędkość do 80 km/h.
Koliberek żarogłowy (Calypte anna) jest uważany za najszybciej poruszający się gatunek kolibra. Jest również najszybszym ptakiem świata w proporcji do swoich rozmiarów, potrafi przebyć około 380 długości swojego ciała w sekundę. Dla porównania, najszybszy dotychczas skonstruowany samolot, North American X-15 osiągający prędkość 7274 km/h pokonuje w ciągu sekundy jedynie 130 długości kadłuba.
Samce kolibrów są bardzo terytorialne.
Samice budują gniazda i opiekują się pisklętami bez udziału samców.
Gniazda kolibrów mają wielkość orzecha włoskiego i budowane są z mchu, pajęczyn i traw.
Ze względu na dużą dobową aktywność, metabolizm kolibrów zmusza je do spożywania pokarmu dwukrotnie przewyższającego masę ich ciała.
Pióra kolibrów muszą systematycznie namakać, by zachowały swoje właściwości.
Język kolibrów stanowią dwie rurki, które podczas spożywania pokarmu rozgałęziają się, rozciągają i odsłaniają blaszki, które "łapią" ciekły pokarm.
Wszystkie produkty dla gołębi można nabyć w naszym sklepie internetowym oraz stacjonarnym golebimarket.pl w cenach detalicznych oraz hurtowych
