Grzywacz
- Columba palumbus
Jak rozpoznać Grzywacza?
Grzywacz jest największym dzikim Gołębiem żyjącym w Europie. Jest wyraźnie większy od Gołębia Miejskiego czy Sierpówki. Jego sylwetka jest zaokrąglona, pierś mocno uwydatniona, głowa mała, a ogon duży. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest niebieskoszare zabarwienie, które na piersi ma odcień purpuroworóżowy i jaśnieje w kierunku brzucha. Po obu stronach szyi ma białe plamy, dzięki którym gołąb ten został w Polsce nazwany Grzywaczem. W locie można go poznać po wyraźnych, białych paskach na wierzchu skrzydeł, które „odcinają” lotki od tzw. pokryw skrzydłowych. Charakterystyczne są także oczy tego ptaka: mają jajowaty kształt, jasnożółtą tęczówkę i kontrastującą z nią ciemną źrenicę.
Jak rozpoznać Grzywacza po głosie?
Grzywacze są bardzo gadatliwe, dlatego można je usłyszeć w wielu miejscach. Ich głos to przytłumione, drżące gruchanie („huuh-huu” lub „huł-huł”). W okresie lęgowym Gołąb ten wydaje z siebie także ochrypłe i głuche westchnienia, które brzmią mniej więcej tak: „huuuh-hruu”.
Charakterystycznym odgłosem wydawanym przez tego ptaka jest także klaskanie powstające podczas uderzania skrzydłami w locie. Jest ono używane jako sygnał ostrzegawczy przy starcie oraz wykorzystywane podczas lotów tokowych, aby oczarować samicę.
Gdzie i kiedy można zobaczyć Grzywacza?
Grzywacze w Polsce występują na terenie całego kraju: w lasach, w parkach i ogrodach przydomowych, na ogródkach działkowych, na skwerach, cmentarzach, zadrzewionych nieużytkach, ugorach, w zadrzewieniach śródpolnych, a nawet w centrach miast, gdzie gniazdują na pojedynczych drzewach czy na osiedlowych terenach zielonych.
Chociaż w przeszłości Grzywacze związane były wyłącznie z lasami liściastymi i mieszanymi, to pod koniec XIX wieku zaczęły powoli zasiedlać miasta i to tam dzisiaj najłatwiej je zobaczyć.
Grzywacz żyje na obszarze od Syberii po zachodnie wybrzeża Europy, w północno-zachodniej Afryce i miejscami na Bliskim Wschodzie.
Miejsce występowania lub obserwacji
-las
-miasto
-ogród
-park
Poznaj bliżej Grzywacza
Grzywacze to pokojowo nastawione do życia ptaki. W ostatnich latach obserwujemy wzrost liczebności tego gatunku. Grzywacze stają się też coraz mniej płochliwe. Większość ptaków zimuje w zachodniej i południowo-zachodniej Europie, jednak ze względu na postępujące zmiany klimatyczne coraz więcej Grzywaczy podejmuje decyzję o pozostaniu na zimę w Polsce. Ptaki, które migrują, odlatują z naszego kraju w okresie od września do października, a wracają do nas od marca do kwietnia. Późną jesienią można spotkać wędrowne stada Grzywaczy. Niektóre liczą nawet do kilku tysięcy osobników.
Dieta tych ptaków jest bardzo bogata. Rodzaj spożywanego pokarmu zmienia się wraz z porami roku. Zimą żywią się resztkami warzyw i zielonek znalezionymi na polach uprawnych. Niestety taki sposób odżywiania wiąże się z dużym zagrożeniem, Gołębie te mogą się bowiem zatruć chemicznymi środkami ochrony roślin. Wiosną przerzucają się na świeże pędy, młode listki i nasiona różnych roślin, a także niewielkie owoce. Swój jadłospis chętnie urozmaicają pożywnymi ślimakami, owadami i pająkami. Kiedy lato dobiega końca, często zjawiają się na polach, aby wyjadać ziarna zbóż i tzw. chwastów pozostałe po żniwach. Z tego powodu nie są lubiane przez rolników.
Grzywacze nie żyją zbyt długo. Średni czas ich życia wynosi od 3 do 5 lat. Padają ofiarą ptaków drapieżnych (np. Jastrzębi) oraz ludzi. W Polsce są niestety zaklasyfikowane do ptaków łownych, co umożliwia legalne strzelanie do tych pięknych ptaków w okresie od 15 sierpnia do końca listopada. Ponieważ często polują na nie drapieżniki, Grzywacze trzymają się w grupach. Kiedy dochodzi do ataku, ptaki rozpierzchają się szybko na różne strony, utrudniając w ten sposób polowanie i dezorientując myśliwego. Jeżeli większy i silniejszy drapieżnik zdecyduje się zaatakować gniazdo z małymi, Grzywacze nie staną w ich obronie. Młode w takich sytuacjach padają więc łupem drapieżnika, a ich rodzice uciekają, ratując własne życie.
Sezon lęgowy tych ptaków trwa od końca lutego do września. W tym czasie łączą się one w monogamiczne pary. Mogą wyprowadzić do 4 lęgów rocznie. Samica znosi 2 jaja. Są one wysiadywane przez oboje rodziców, choć samice są w ten proces bardziej zaangażowane i poświęcają mu więcej czasu. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 4 tygodniach, ale jeszcze przez około 2 tygodnie opiekuje się nimi ojciec. Po wykluciu się młode są karmione tzw. ptasim mleczkiem, czyli specjalną substancją wytwarzaną przez błonę śluzową wola rodziców. Przypomina ona nieco skondensowane mleko, choć jest od niego znacznie bardziej odżywcze. Gdy pisklak jest głodny, musi wcisnąć swój dziób głęboko do przełyku rodzica, co wywołuje u niego odruch automatycznego zwrócenia ptasiego mleczka. Teraz już wiesz, skąd wzięła się nazwa tego kultowego polskiego smakołyku!
Gniazda Grzywaczy mają ażurową strukturę. Można nawet odnieść wrażenie, że zostały zbudowane niechlujnie. Mają formę luźnych platform umiejscowionych w koronach drzew, na wysokich krzewach, półkach skalnych lub w niszach budowlanych. Często są tak luźno złożone, że od spodu prześwitują jaja.
Wszystkie produkty dla gołębi można nabyć w naszym sklepie internetowym oraz stacjonarnym golebimarket.pl w cenach detalicznych oraz hurtowych
